Neden hala dinmedi bu acım,
Neden hala ağlıyor gözlerim,
Oysa ben yakmıştım,
Mektuplarını, resimlerini...
Yetmezmiş gibi; kalbimi de kanatmıştım,
Susmuştum, konuşmamıştım da kimseyle...
Her damla seni benden koparır,
Alır içimden götürür sanmıştım.
Olmadı...
Damlalar senin ismini yazarken
Hep o gün geldi aklıma
Hani ağladığım,
Hani ağladığın,
Hani beni mahvettiğin,
Hani dönüp bir kere bile arkana bakmadan bırakıp gittiğin...
Peki neye sattın beni?
Neye değiştin sevda dolu gözlerimi?
Aşka mı?
Yalnızlığa mı?
Yağmurlara mı?
Rüzgarlara mı?
Neye, söylesene neye?
Şimdi görmek istemeyecek misin beni?
Dinlemeyecek misin ıslak akşamlarda yazdığım şiirleri?
Hissetmeyecek misin dudaklarımdaki nemi?
Ya ben ne yapacağım?
Kimin dizlerine başımı koyup uyuyacağım?
Kimin omuzuna yaslanıp ağlayacağım?
Kim dinleyecek saçma dertlerimi?
Kim anlatacak yağmurun hikayesini?
Peki sevdan ne olacak,
Onu neye satacaksın?
İki sahte gülümsemeye mi?
Bırak,
Dokunma,
Kalsın...
Bari o duru tutsun kalbini.
Ne olur dokunma,
Dokunma...
Ben satarım senin için beni...
Ayberk Burakhan Tuna, 2005
